اى مردم كوفه ! اى جماعت نيرنگ و افسون و بى بهرگان از غيرت و حميت اشك چشمتان
خشك مباد و ناله هايتان آرام نگيرد، مثل شما مثل آن زنى است كه تار و پود تافته
خود را در هم ريزد و رشته هاى آن را از هم بگسلد، شما سوگندهايتان را دست آويز
فساد و نابودى خود قرار داديد.
شما چه داريد جز لاف و غرور و دشمنى و دروغ ؟
و بسان كنيزان خدمتكار، چاپلوسى و سخن چينى كردن ؟
و يا همانند سبزه اى كه از فضولات حيوانى تغذيه مى كند و بر آن مى رويد و يا چون
نقره اى كه روى گورها را بدان زينت و آرايش كنند، داراى ظاهرى فريبنده و زيبا ،
ولى درونى زشت و ناپسند براى (آخرت) خود ، چه بد توشه اى اندوخته و از پيش فرستاده
ايد تا خداى را به خشم آوريد و عذاب جاودانه او را به نام خود رقم زنيد آيا شما
(شمايى كه سوگندهايتان را نديده گرفتيد، و پيمان هايتان را گسستيد) براى برادرم
- حسين - گريه مى كنيد ؟
بگرييد كه شايسته گريستنيد ، بسيار بگرييد و اندك بخنديد كه ننگ (اين كشتار بيرحمانه)
گريبانگير شماست و لكه اين ننگ (ابدى) بر دامان شما خواهد ماند ، آن چنان لكه ننگى
كه هرگز از (دامان) خود نتوانيد شست .
و چگونه مى خواهيد اين لكه ننگ را بشوييد در حالى كه جگر گوشه رسول خدا صلى الله
عليه و آله و سيد جوانان بهشت را (به افسون و نيرنگ) كشتيد ؟
همان كسى كه در جنگ ، سنگر و پناهگاه شما بود و در صلح مايه آرامش و التيام شما،
و نه به مثابه زخمى كه با دهان خون آلوده به روى شما بخندد.
در سختي ها و دشواري ها، اميدتان به او بود و در ناسازگاري ها و ستيزه ها ، به
او روى مى آورديد.
آگاه باشيد كه توشه راهى كه از پيش براى سفر (آخرت) خود فرستاديد ، بد توشه اى
بود، و بار سنگين گناهى كه تا روز قيامت بر دو شهايتان سنگينى خواهد كرد، گناهى
بس بزرگ و ناپسند است.
نابودى شما را ، آنهم چه نابودى !و سرنگونى باد (پرچم) شما را، آنهم چه سرنگونى
تلاش (بى ثمرتان) جز نا اميدى ثمر نداد، دستان شما (براى هميشه) بريده شد و كالايتان
(حتى در اين بازار دنيا) زيان كرد ، خشم الهى را به جان خود خريديد و مذلت و سرافكندگى
شما حتمى شد.
آيا شما مى دانيد كه چه جگرى از رسول خدا شكافتيد، و چه پيمانى گسستيد و چه سان
پردگيان حرم را از پرده بيرون كشيديد و چه حرمتى از آنان دريديد و چه خون هايى
را ريختيد؟
كارى بس شگفت كرديد ، آن چنان شگفت كه نزديك است از هراس (اين حادثه) آسمان ها
را از هم بپاشد و زمين ها از هم بشكافد و كوه ها از هم فرو ريزد (چه مصيبتى) ،
مصيبتى بس دشوار و جانفرسا و طاقت سوز و شوم و در هم پيچيده پريشانى كه از آن راه
گريزى نيست ، و در بزرگى و عظمت همانند درهم فشردگى زمين و آسمان.
آيا در شگفت مى شويد اگر (در اين مصيبت جانخراش) چشم آسمان ، خون ببارد ؟
هيچ كيفرى از كيفر آخرت براى شما خوار كننده تر نيست و آنان (سردمداران حكومت اموى)
ديگر از هيچ سويى يارى نخواهند شد، اين مهلت شما را مغرور نسازد كه خداوند بزرگ
از شتابزدگى در كارها، پاك و منزه است و از پايمال شدن خون (بيگناهى ، چرا) بهراسد
(كه او انتقام گيرنده است) و در كمين ما و شماست.
چه خواهيد گفت هنگامى كه رسول خدا از شما بپرسد: اين چه كارى بود كه كرديد در حالى كه شما امت آخرين بوديد (و بر امتهاى پيشين شرف داشتيد) به پردگيان حريم من و فرزندان من و عزيزان من (نگاه كنيد) كه گروهى (در جنگ شما) اسيرند و گروهى ديگر آغشته به خون خودند، پاداش من نيكخواه شما بودم ، اين نبود كه در حق افراد خانواده من جفا كنيد، بيم آن دارم كه عذابى بر شما فرود آيد همانند عذابى كه قوم ارم را به هلاكت و نابودى كشيد.
منبع : کتاب چهره درخشان حسین بن علی