علامه مجلسى (ره) در جلا العيون به سند معتبر شيخ صدوق و ديگران از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه چون سيدالشهدا عليه السلام از مدينه بيرون آمد، فوج هاى بسيار از فرشتگان با علامت هاى محاربه و نيزه در دست بر اسب هاى بهشتى بر سر راه آن حضرت آمدند و سلام كردند و گفتند :
اى حجت خدا بر جميع خلايق بعد از جد و پدر و برادر خود ، خداى بزرگ جد تو را در چند دفعه با ما يارى كرد ، اكنون ما را به يارى تو فرستاده است.
حضرت فرمود : وعده گاه من و شما در آن جايى باشد كه خداى بزرگ براى من مقرر فرموده است و آن كربلاست ؛ چون به آن بقعه شريفه رسيدم نزد من آييد.
فرشتگان گفتند : اى حجت خدا ، هر حكمى كه خواهى بفرما كه ما تو را اطاعت كنيم و اگر از دشمنى مى ترسى ما همراه توايم و دفع ضرر از تو مى نماييم.
حضرت عليه السلام فرمود : اينان ضررى به من نمى توانند برسانند تا به محل شهادت خود برسم .

پس از اين واقعه افواج بى شمارى از جنيان مسلمان ظاهر شده وقتى به محضر آن حضرت آمدند گفتند :
اى سيد و بزرگوار! ما از شيعيان و ياران توييم ، آن چه خواهى در باب ياران و دشمنان خود به ما بفرما تا ما تو را اطاعت كنيم ، و اگر اجازه بفرمايى تمام دشمنان تو را در همين ساعت هلاك كنيم و تو در جاى خود باشى .
حضرت عليه السلام به آنها دعا كرد و فرمود :
مگر اين آيه را نخوانده ايد : اينما تكونوا يدرككم الموت و لو كنتم فى بروج مشيده
و نيز فرموده است : قل لو كنتم فى بيوتكم لبرز الذين كتب عليهم القتل الى مضاجعهم
اى محمد به منافقان بگو كه اگر مى بوديد در خانه هاى خودتان البته بيرون مى آمدند آنها كه برايشان كشته شدن نوشته شده بود به طرف محل كشته شدن و استراحت ايشان .
اگر من در جاى خود بمانم اين خلق ننگين به چه آزمايش شوند و چه كسى در قبر من در كربلا ساكن شود ؟
خداى بزرگ آن زمين را براى من در روز دحو الارض برگزيده است و پناه شيعيان قرار داده است تا امانگاه آنها باشد در دنيا و آخرت.
نزد من آييد در روز عاشورا كه در آخر آن روز من شهيد خواهم شد و سر مرا براى يزيد پليد ببرند.
پس جنيان گفتند :
اى حبيب خدا، اگر نه آن بود كه اطاعت امر تو واجب است ، و مخالفت تو جايز نيست ، هر آينه مى كشتيم تمام دشمنان تو را قبل از آن كه به تو برسند.
حضرت فرمود : به خدا سوگند كه قدرت ما بر ايشان زياده از قدرت شماست و ليكن مى خواهم حجت خدا را بر خلق تمام كنم.

منبع : کتاب چهره درخشان حسین بن علی